เรื่อยเปื่อย

 

^^ ช่วงนี้ใช้ชีวิตได้เรื่อยๆมาก ดูไม่ค่อยได้อะไรเป็นชิ้นเป็นอันซักเท่าไหร่ … แต่ก็นั่นแหล่ะ การใช้ชีวิตมันก็ไม่เห็นจะต้องทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย (รึป่าววะ)

จำเป็นด้วยหรอที่ต้องทำทุกอย่างให้ดีที่สุด เพื่อที่จะได้ผลลัพธ์ออกมาดีที่สุดตามที่ต้องการ … บางมุมก็คิดว่าใช่

แต่พอลองเปลี่ยนมุมมอง (เป็นคนละคน) ก็รู้สึกเหนื่อยๆขึ้นมาซะเฉยๆ ปล่อยให้เราทำในสิ่งที่อยากทำ ทำไปเรื่อยๆ เหนื่อยๆก็พัก

ช่วงราวๆเกือบเดือนที่ผ่านมาก็ไม่ค่อยมีเหตุการณ์อะไรมากระชากให้หลุดจากวงโคจรซักเท่าไหร่

เรื่องงาน ก็มี Crisis บางเป็นครั้งคราว ..พอให้หัวหมุนไปบ้าง

วันก่อนก็มีนัด Meeting กับเพื่อนๆที่หาดใหญ่ ก็ขำๆดี แต่ดูเงียบเหงาไปหน่อย

แล้วก็ไม่กี่วันที่ผ่านมาเว็บจิ๊บจิ๊บโดน Hack จากเท่าที่ดู รูสึกจะโดนทั้ง Host เลย.. ก็คงทำอะไรไม่ได้นอกจาก upfile ขึ้นไปใหม่ .. ก็แค่นั้น

วันที่ 3 มิ.ย. ที่ผ่านมาได้มีโอกาสเข้าไปฟังบรรยาย หัวข้อ

Becoming a ‘Trusted Advisor’ – how to present the testing message effectively

by Lloyd Roden, Grove Consultant.

ตอนแรกก็นึกว่าคงเป็นอะไรที่หนักๆออกแนววิชาการๆหน่อย แต่เอาเข้าจริงๆแล้ว กลับได้ข้อคิดดีๆเกี่ยวกับการไว้ใจกัน

เพราะการที่จะให้คนที่ผิดหวังจากการไว้ใจเรานั้นกลับมาไว้ใจเราอีกครั้งมันไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะฉะนั้นอย่าให้เกิดเหตุการณ์แบบนั้นจะดีที่สุด

ช่วงนี้งานเยอะ.. กำลีงรู้สึกว่ามันไม่ทันตามกำหนดการ เลยทำให้ต้องทำงานด้วยความกดดันตลอดเวลา … เฮ้อ…….

พอก่อนดีกว่า… เขียนตอนอารมณ์เหนื่อยๆมันหดหู่เกินไป 😛

ขอปิดท้ายด้วยข้อความเล็กๆที่อ่านแล้วชอบในความหมาย …

 

มันไม่ใช่เรื่องง่ายเช่นการมารู้ว่าสิ่งที่คิดว่าเคยเป็นสีดำนั้นความจริงแล้วเป็นสีขาว แต่เป็นความรู้สึกในทำนองว่า

สิ่งที่คิดไว้ว่ามีเพียงสีเดียวนั้น พอมองดูดีๆแล้วกลับพบว่ามันมีสีต่างๆซุกซ่อนอยู่

มีทั้งสีดำ มีทั้งสีขาว

มีทั้งสีแดง สีน้ำเงิน และสีเหลือง

มีทั้งสีสว่าง และสีมืด

มีทั้งสีสวย และสีน่าเกลียด

มองเห็นได้หลายสีเมื่อเปลี่ยนมุมมอง

… ตัดตอนมาจากหนังสือ เมื่อสวรรค์ให้รางวัลผม (Colorful by Eto Mori)

Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterEmail this to someone

Recent Posts

Kaew Written by:

4 Comments

  1. Jester
    June 23, 2008
    Reply
    เฮ่ย ดอลลี่น่ะ เพื่อนนีโมหรอกเฟร่ย เคยมีวัยเด็กกับเค้าไม๊เนี่ย… คนโตมาแล้วแก่เรยนี่ น่าสงสารจิงๆ
  2. Prae :)
    June 17, 2008
    Reply
    แก้ว เป็นไงบ้าง ไม่ได้คุยกันนานเลย
    หนังสือน่าอ่านจัง.. มุมมองเปลี่ยน อะไรก็เปลี่ยนเนอะ
    เคลียร์งานได้ไวๆ รักษาสุขภาพด้วย

    ก.ค.นี้กลับบ้าน แล้วไงไว้นัดเจอกันเนอะ
    :))

  3. Mook Sinecurve
    June 15, 2008
    Reply
    vov  เราก็จะบอกต่อว่า…
    จริงๆเหนื่อยก็พัก หมดแรงก็ไปหาอะไรกินสักหน่อย
    เพราะแบตหมดต่อให้อยากถ่ายรูปยังไง ก็ถ่ายไม่ได้อยู่ดีล่ะน่า
     
    (เกี่ยวกันมั้ยหว่า?)
  4. ~MuEanFan^?_^ *~
    June 10, 2008
    Reply
    เป็นหนังสือเล่มนึงที่น่าอ่านจริงๆ^^*

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *